Wanneer kinderen meefietsen, ligt de nadruk al snel op iets anders dan bij een tocht met alleen volwassenen. Een vlakke route, zonder steile hellingen of lastige kruisingen, maakt het fietsen voor kinderen veel prettiger en voorkomt dat ze halverwege de tocht al moe of ontmoedigd raken.
Bij het uitstippelen van de route loont het om vooraf even te kijken naar het hoogteverschil en het type wegdek, in plaats van gewoon de kortste weg te nemen. Een rustige, vlakke weg langs een polder of een park is vaak veel geschikter dan een drukke doorgaande weg.
Bouw rustpunten in de route in
Ook op een vlakke route is het fijn om af en toe te stoppen, zeker met jonge kinderen op de fiets. Een bankje, een speelplekje of gewoon een rustig plein onderweg geeft de kinderen de kans om even uit te rusten voordat de tocht verder gaat.
Een vlakke route heeft als voordeel dat het tempo makkelijker gelijk blijft voor de hele groep, zonder dat er steeds gewacht hoeft te worden op wie de helling nog moet beklimmen. Zo blijft de tocht voor iedereen behapbaar, van de jongste tot de oudste fietser.
Door bewust te kiezen voor een vlakke route wordt fietsen met kinderen iets om naar uit te kijken in plaats van een beproeving. De tocht wordt daardoor luchtiger, en de kans is groot dat de kinderen zelf vragen om de route nog eens te fietsen. Het kan ook helpen om vooraf met de kinderen te bespreken hoever de tocht ongeveer duurt, zodat ze weten wat ze kunnen verwachten. Die duidelijkheid vooraf zorgt ervoor dat ze onderweg minder snel gaan vragen hoe lang het nog duurt.
